Po zaprzysiężeniu nowego prezydenta wpływy polityczne w Somalii uległy zmianie. Odtąd centralną Somalię kontrolowała Unia Trybunałów Islamskich, a fundamentaliści islamscy południowe połacie kraju. W związku z tym na samym początku wojny przeszli do ofensywy, żeby rozszerzyć strefę wpływów na północ kraju. W lutym 2009 zajęli region Bakool przy granicy z Etiopią i zaatakowali stolicę. W kwietniu 2009 mimo uchwalenia prawa szariatu w Somalii przez nowe władze, Asz-Szabab ogłosiło, iż będzie kontynuować wojnę nawet po wycofaniu się sił pokojowych AMISOM wysłanych do Somalii z ramienia Unii Afrykańskiej.
W maju 2009 ruszyła wielka ofensywa rebeliantów w centralnej Somalii, kontrolowanej przez rząd. Równolegle trwały walki w stolicy, których celem było obalenie prezydenta Ahmeda. W wyniku dwumiesięcznych walk rebelianci zdobyli kontrolę nad regionami Hiraan, Shabellaha Dhexe, Mareeg oraz Galgudund. Latem 2009 do walk przystąpili sufici z prorządowej milicji Al-Sunna Wal Jamaah. Milicjanci zatrzymali ofensywę radykałów, odbijając regiony Mareeg, Galgudud oraz Shabellaha Dhexe z rąk rebeliantów. W ostatecznym rozrachunku w porównaniu z sytuacją w centralnej Somalii sprzed maja 2009 rebelianci objęli kontrolę nad zachodnimi krańcami regionów Hiraan i Shabellaha Dhexe.