Na kontrolowanych przez siebie regionach wprowadzali własną administrację z prawem szariatu, które zakazywało m.in. słuchania muzyki.
Pod koniec 2009 członkowie Asz-Szabab byli zaciągani jako najemnicy do bojówek walczących na północy Jemenu. Wspierali wówczas zajdyckich rebeliantów Huti, jednakże różnice religijne spowodowały, że od momentu wybuchu partyzancki terrorystycznej w Jemenie i rewolucji antyprezydenckiej, Asz-Szabab zaangażowało się w konflikt religijny po stronie salafitów.
W październiku 2009, z powodu braku porozumienia co do sposobu kontrolowania zdobytych terenów w Somalii, doszło do zakończenia sojuszu między Asz-Szabab i Hizb al-Islam i wybuchu walk pomiędzy nimi. Od tego wydarzenia w wojnie domowej brały udział trzy strony. W wyniku waśni wśród rebeliantów, strona rządowa odbijała niektóre regiony utracone w ofensywie rebeliantów. Na początku 2010 walki toczyły się na południu kraju - między Hizb al-Islam i Asz-Szabab (bitwa o Dobley) - oraz w centralnej Somalii (głównie wokół Beledweyne między frakcjami rebelianckimi a strukturami milicji sufickiej Al-Sunna Wal Jamaaca, lojalnymi prezydentowi Ahmedowi, które zakończyły się sukcesem rebeliantów).