Mizrachi postawiło sobie podwójny cel: (1) propagować ducha judaizmu wobec syjonizmu, a także rozszerzać i wzmacniać wpływ religii w syjonizmie, oraz (2) propagować ducha judaizmu wśród Żydów na całym świecie, zachęcając jednocześnie do przyjęcia idei syjonizmu i powrotu do Ziemi Izraela. Theodor Herzl obawiał się rozłamu w ruchu syjonistycznym i z zadowoleniem przyjął powstanie organizacji religijnego ruchu syjonistycznego. Rabin Reines nie zajmował przy tym radykalnego stanowiska przy religii, i szukał kompromisu z kulturą. Wypracowano stanowisko, że religijni Żydzi będą posiadać edukację religijną, natomiast świeccy otrzymają edukację świecką. Miały więc powstać dwa oddzielne systemy szkolne – jeden świecki z wpływami syjonistycznej kultury, i drugi religijny utrzymywany przez religijnych.