Sukces odniesiony przez Forda nakłonił japońską Toyotę do wprowadzenia nowego modelu Celica. Pojazd powstał przy podobnym założeniu co Mustang, Celicę oparto na płycie podłogowej Toyoty Cariny A10. Kształt nadwozia także odpowiadał trendom wyznaczonym przez Mustanga, wymiary zewnętrzne były jednak mniejsze. Do napędu nie używano jednak silników V8, co było charakterystyczną cechą amerykańskich pony cars. Japońscy producenci stosowali mniejsze jednostki cztero- i sześciocylindrowe.
Producent Pony car Muscle car AMC Javelin SST Rebel Machine Buick brak Gran Sport Chevrolet Camaro Chevelle SS Dodge Challenger Charger R/T Ford Mustang Torino GT Mercury Cougar Cyclone Oldsmobile brak 442 Plymouth Barracuda Road Runner Pontiac Firebird GTO
Rozwój i upadek thumb|240px|1972 Dodge Challenger Z każdym kolejnym retuszem i liftingiem, pony cars stawały się coraz większe, cięższe i droższe. Ciągle powiększano listy wyposażenia dodatkowego. Coraz większe i mocniejsze silniki napotykały granice konstrukcyjne w postaci układu zawieszenia, miejsca pod maską czy też opon i hamulców.