Stanisław Kimszal, ps. Orlicz (ur. 2 czerwca 1924 w Graużach Nowych, zm. 13 września 2018) – polski dowódca wojskowy, pułkownik Wojska Polskiego, żołnierz Armii Krajowej. Prezes Zarządu Okręgowego Związku Inwalidów Wojennych woj. zachodniopomorskiego. Od 1985 roku członek Zarządu Głównego. Mieszkał w Szczecinie.

Lata okupacji Syn Antoniego i Józefy z d. Stankiewicz. Do konspiracji w 1942 roku zwerbował go jego starszy brat Antoni Kimszal ps. Emir, organizując oddział partyzancki w okolicach Suwałk. Początkowo Stanisław pełnił funkcję łącznika i wywiadowcy na terenie placówek AK Zaboryszki i Sejwy w III rejonie obwodu Suwałki AKLekcja patriotyzmu. Kolportował ulotki, gazetki, przenosił rozkazy. Od października 1943 żołnierz oddziału dywersyjno-sabotażowego, gdzie dowodził patrolem, potem drużyną. W 1944 roku ukończył konspiracyjną szkołę podoficerską i uzyskał stopień kaprala. W okresie „Burzy” oddział partyzancki „Emira” wszedł w skład odtwarzanego 41 pułku piechoty AK i walczył w rejonie Sopoćkinie – Augustów. Stanisław awansował na dowódcę 1 plutonu w 8 kompanii 8 kompanią 41 pułku piechoty AK dowodził brat Stanisława – Antoni Kimszal ps. „Emir”. Wyróżnił się 20 czerwca 1944 w bitwie z Niemcami nad Kanałem Augustowskim gdzie został ranny.