Appenzeller bywał często w Kazimierzu nad Wisłą, gdzie poznał i zaprzyjaźnił się z małżeństwem Jerzego i Marii Kuncewiczów. W tamtejszym domu Kuncewiczów oglądać można portrety autorstwa Appenzellera, od lat 50. Kuncewiczowie odwiedzali też malarza w ProwansjiWanda Michalak, Walka muzyki z literaturą.
W 1936, razem z Haliną Jastrzębowską-Kenarową jako komisarzem organizował Appenzeller wystawę prac członków Bloku ZAP w salach zamku w Rapperswil, dając początek działalności tamtejszemu Muzeum Polski WspółczesnejElżbieta Jastrzębowska, Drugi Rapperswil i jego kustosz, Rocznik Biblioteki Narodowej XXXVI (Warszawa 2004), s. 275–298. W 1938 został wybrany do władz BlokuPlastyka 1938, R. 4, nr 5., zrzeszającego grupy artystyczne wyrosłe z warszawskiej Szkoły Sztuk Pięknych pod przewodnictwem Tadeusza Pruszkowskiego. W tym samym roku otrzymał brązowy medalPolskie życie artystyczne w latach 1915–1939, s. 420. za prezentowany na Salonie Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych obraz JudaszJudasz w NAC, monumentalną kompozycję religijną. Poza obrazami o rozbudowanej stronie treściowej malował również martwe natury oraz pejzaże, m.in. notatki krajobrazowe z podróży do Grecji, w tym na górę Atos, reprodukowane w „Plastyce” (organie Bloku ZAP) w 1938Plastyka 1938, R. 4, nr 2–3..