Znacjonalizowano szkoły i uczelnie, sektor przemysłowy (w tym żelazo i huty), sektor bankowy, spożywczy, chemiczny oraz motoryzacyjny. Czas ten był kluczowy w powstawaniu wolnych związków zawodowych.
Po obaleniu rządu Bhutto w wyniku wojskowego zamachu stanu, na czele którego stał korzystający ze wsparcia fundamentalistów muzułmańskich Muhammad Zia ul-Haq, nowo powstały reżim zwalczał ruchy sekularystyczne, marksistowskie i socjalistyczne. W okresie istnienia dyktatury wojskowej w latach od 1977 roku do 1988, rząd zabraniał socjalistom startu w wyborach. Reżim w 1985 zniósł stan wyjątkowy i pozwolił na powrót do kraju Benazir Bhutto, córce zamordowanego Zulfikara Ali Bhutto. Benazir Bhutto objęła stanowisko przewodniczącego Partii Ludowej, a w 1988 roku została desygnowana na premiera. Współcześnie ruch socjalistyczny Pakistanu został zdominowany przez Partię Ludową, w 2002 roku powstała opozycja względem niej Pakistańska Partia Socjaldemokratyczna, która została jednak rozwiązana dwa lata później.