Polityka niemiecka wywołała zaniepokojenie Brytyjczyków, którzy uznali ją za zagrożenie dla własnych interesów i wzmocnili kontakty z Japonią, zawierając 30 stycznia 1902 roku sojusz wojskowy, który pogłębił się z wybuchem I wojny światowej.
Po wybuchu wojny w Europie, początkowo niejasne było, jakie stanowisko zajmie Japonia w konflikcie. 8 sierpnia Chiny ogłosiły neutralność. Na brytyjską prośbę ograniczającą się do udzielenia pomocy w ochronie żeglugi handlowej, Japonia zdecydowała przystąpić do wojny po stronie Ententy, w celu rozszerzenia własnych wpływów w regionie. 15 sierpnia 1914 roku rząd Japonii wystosował do Niemców ultimatum, nakazując im wycofanie wszystkich okrętów wojennych z akwenu oraz przekazanie portu Qingdao Japończykom do 15 września, przy czym zakreślono czas na odpowiedź do 23 sierpnia. Dzień później generał Kamio Mitsuomi otrzymał rozkaz rozpoczęcia przygotowań do zajęcia portu. Po upływie ultimatum, w dniu 23 sierpnia, Japonia wypowiedziała Niemcom wojnę, rozpoczynając w dniu 27 sierpnia morską blokadę Qingdao. W porcie nie było już w tym czasie głównych sił eskadry niemieckiej, gdyż te jeszcze przed wybuchem wojny 20 czerwca opuściły port, kierując się w rejs szkolny w rejon niemieckiej kolonii Pagan w archipelagu Marianów, po czym, po wybuchu wojny, do bazy już nie powróciły.