Stamtąd okręty niemieckie wyruszyły ku zachodnim wybrzeżom Ameryki Południowej, gdzie w bitwie pod Coronelem rozbiły eskadrę brytyjską, po czym w rejonie Falklandów role się odwróciły i eskadra niemiecka została pokonana przez Brytyjczyków w decydującej bitwie. W Tsingtau pozostał początkowo krążownik „Emden”, który 4 sierpnia zdobył na Morzu Japońskim rosyjski parowiec „Riazań”. Wkrótce jednak „Emden” również opuścił bazę, rozpoczynając działania jako rajder.

Przebieg 27 sierpnia eskadra okrętów japońskich dowodzona przez wiceadmirała Katō Sadakichi, rozpoczęła blokadę znajdującego się pod kontrolą niemiecką Jiaozhou. Jej trzon stanowiły trzy starsze pancerniki: „Suwō” (okręt flagowy), , i dwa pancerniki obrony wybrzeża „Mishima” i – wszystkie stanowiące zdobycze z wojny z Rosją z 1905 roku. Ponadto w jej skład wchodziły 3 krążowniki pancerne „Iwate”, i „Yakumo”, 8 mniejszych krążowników, 4 kanonierki, 24 niszczyciele, 13 torpedowców i okręt-baza wodnosamolotów . Do sił japońskich dołączyły 28 sierpnia: brytyjski pancernik oraz niszczyciel HMS „Usk”. Blokada składała się z trzech linii, od 9 do 18 mil morskich od zatoki Kiaoczou. Początkowo jeszcze w skład zespołu wchodziły nowoczesne pancerniki „Kawachi”, , oraz krążownik liniowy „Kongō”, przeznaczone do walki z Eskadrą Wschodnioazjatycką, lecz zostały odesłane.