W ocenie prawosławnych Mohylewa nowym biskupem białoruskim powinien był zostać biskup nominowany przez Świątobliwy Synod Rządzący, pochodzenia szlacheckiego, rosyjskiego. W rezultacie Synod 12 grudnia 1728 nominował na katedrę mścisławską Arseniusza (Berło). Od 29 stycznia 1729 nominat był wspominany w nabożeństwach na terenie eparchii białoruskiej jak jej ordynariusz, zaś w marcu tego samego roku sobór duchowieństwa i świeckich administratury potwierdził nominację wystawioną przez Świątobliwy Synod Rządzący. 30 stycznia 1730 miała miejsce chirotonia biskupia archimandryty Arseniusza, zaś 10 marca tego samego roku dotarł on do Mohylewa. Jego wybór na ordynariusza eparchii mścisławskiej, mohylewskiej i orszańskiej nadal nie był wtedy potwierdzony stosownym przywilejem królewskim.
W Mohylewie biskup został entuzjastycznie powitany przez ludność prawosławną, zaś niechętnie – przez miejscowe bractwo stauropigialne. Duchowieństwo katolickie (obydwu obrządków) również oprotestowało przyjazd hierarchy, wywiesiło w mieście obraźliwe napisy i portrety, czy wręcz grożące mu śmiercią.