24 sierpnia czwartacy ponownie zdobyli miasto i w dniach 28–29 sierpnia odpierali natarcia przeciwnika.
Wieczorem 29 sierpnia pułk otrzymał rozkaz odwrotu na linię Nieledew – Janki – Kułakowice, na północny zachód od Hrubieszowa; linię tę obsadzono nocą z 29/30 sierpnia, ale już 1 września nakazano czwartakom zdobycie Hrubieszowa uderzeniem od północnego zachodu. Wykonując to zadanie, pułk wpadł pod Hrubieszowem na główne siły 1 Armii Konnej Siemiona Budionnego (4, 11 i 14 DK), które po przegranych bitwach pod Zamościem i Komarowem przerwały słabą zaporę, utworzoną przez nadmiernie rozproszone oddziały 2 DPLeg., i uchodziły na wschód. Gdy 4 pp Leg. rozpoczął 1 września natarcie na Hrubieszów i związał się walką z załogą miasta, na jego tyły uderzyła kawaleria Budionnego. Szeroko rozrzucone tyraliery nie mogły odeprzeć szarży jazdy. Pułk poniósł wielkie straty. Grupy piechurów, skupione wokół oficerów, broniły się bagnetami i granatami ręcznymi. Od zupełnej klęski 4 pp Leg. uratował I batalion 24 pp, który pojawił się na polu bitwy z pomocą i zepchnął oddziały kawalerii, zagradzające czwartakom drogę odwrotu. Następnie, wraz z niedobitkami 4 pp Leg., dołączył do głównych sił 24 pp. Po odrzuceniu kilku szarż kawalerii 24 pp wycofał się w kierunku Ubrodowic. W bitwie pod Hrubieszowem 1 września 4 pp Leg.