stracił 60% stanu osobowego i musiał być zluzowany do Zamościa w celu uzupełnienia i reorganizacji. Na front wrócił w drugiej połowie września.
W początkach września Naczelne Dowództwo WP podjęło próbę rozbicia 1 Armii Konnej koncentrującej się w rejonie Hrubieszowa. Do koncentrycznego uderzenia na miasto skierowano od północy przez Kułakowice 9 DP, od zachodu przez Nieledew 2 DP Leg., od południowego zachodu przez Hostynne 13 DP i 1 DJ. Rozpoczęte 5 września natarcie nie dało rezultatu, bowiem Budionny trafnie przewidział zamiary Polaków i wycofał armię do rejonu Włodzimierza Wołyńskiego. 1 Armia Konna wykrwawiona i wyniszczona dotychczasowymi walkami, nie stanowiła już wielkiego zagrożenia dla polskiego frontu. 6 września Hrubieszów wyzwoliły oddziały 2 DP Leg. i 9 DP.
Walki żołnierzy polskich pod Hrubieszowem zostały upamiętnione na Grobie Nieznanego Żołnierza w Warszawie, napisem na jednej z tablic w II RP i po 1990 r. – „KOMARÓW – HRUBIESZÓW 30 VIII – 1 IX 1920”.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Bitwa Warszawska Kategoria:Bitwy 1 Armii Konnej Kategoria:Bitwy i boje 3 Dywizji Piechoty Legionów