Ludwik Franciszek Maciejowski (ur. 26 listopada 1883 w Grybowie, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Antoniego i Julii z Kuźniarów urodzony 26 listopada 1883 w Grybowie, ówczesnym mieście powiatowym Królestwa Galicji i Lodomerii. W 1902 roku ukończył Seminarium Nauczycielskie w Sokalu. Następnie pracował jako nauczyciel. Przeszedł szkolenie wojskowe w armii Austro-Węgier i w 1912 roku został mianowany podporucznikiem rezerwy. Przed wybuchem I wojny światowej należał do Drużyn Bartoszowych.
W 1914 roku został powołany do armii Austro-Węgier. Służył w 9 pułku piechoty Austro-Węgier, a następnie w 20 pułku piechoty Austro-Węgier, był trzykrotnie ranny. Walczył na froncie włoskim. Należał do konspiracyjnej organizacji „Wolność” 1918. Na przełomie października i listopada 1918 roku brał udział w przejęciu władzy nad 20 pułkiem piechoty Austro-Węgier, a następnie doprowadzeniu pułku ze Słowenii do Nowego Sącza.
W 1918 roku wstąpił do Wojska Polskiego.