Oddziały polskiej grupy uderzeniowej, nacierającej przez Druskienniki na głębokie tyły wojsk Michaiła Tuchaczewskiego, zdążyły przeciąć Rosjanom drogę odwrotu pod Krwawym Borem i Lidą, gdzie wojska Łazarewicza poniosły ostateczną klęskę.
Pod Obuchowem Polacy stracili trzydziestu poległych, 175 rannych i jeńców (wzięci do niewoli strzelcy podhalańscy zostali uwolnieni przez kawalerię polską pod Lidą). Podhalanie wzięli siedmiuset jeńców, działo, trzy cekaemy, pięćdziesiąt wozów taborowych.
Walki żołnierzy polskich o Grodno zostały upamiętnione na Grobie Nieznanego Żołnierza w Warszawie, napisem na jednej z tablic w II RP i po 1990 r. – „GRODNO – OBUCHOWO 20 – 25 IX 1920".
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Bitwy i boje wojny polsko-bolszewickiej Kategoria:Bitwy w 1920