Zobacz też M. Shenkar, The Coin of the »God on the Winged Wheel« [w:] Boreas. Münstersche Beiträge Zur Archäologie pod red. A. Lichtenbergera, numer 30/31, Munster 2007/2008, s. 19)., użytkowanego w MidianieBlenkinsopp J., „The Midianite-Kenite Hypothesis Revisited and the Origins of Judah” [w:] Journal for the Study of the Old Testament vol. 33 (2008), s. 131–153., amoryckiegoOd cząstki z nazw własnych ia-aḫ-wi oraz ia-wi, która pochodzi od czasownika być (M.P. Steck, „Der Gottesname „Jahwe” und das amurritische Onomastikon” [w:] Die Welt des Orientes, vol. 30 (1999), s. 35–38., edomickiegoGosta W. Ahlstrom, „Who Were the Israelites?”, Eisenbrauns 1986., północno-arabskiegoOd arabskiego rdzenia hwj, które znaczy „pragnąć”, „spadać”, „dmuchać” (A.E. Knauf, „Yahweh” [w:] Vetus Testamentum vol. 34 (1984), s. 467–472). Knauf dostrzega również analogię do bóstw wymienionych w Koranie: Jaghuta, czy Ja`uka., praindoeuropejskiegoOd Dyau-s, które było wspólnym źródłosłowem dla greckiego imienia Zeus, łacińskiego Jupiter i hebrajskiego Jah (E. Littmann, Archiv für Orientforschung vol. 11 (1936–1937), s. 162)., huryckiegoOd ja, „bóg” połączonego z zaimkiem (J. Lewy, „Influences hurrites sur Israel” [w:] Revue des Etudes Semitiques vol. 2 (1938), s. 55–61., czy cywilizacji doliny IndusuOd imienia boga Jaue (B. Hrozny, „Inschriften und Kultur der Proto-Inder von Mohenjo-Daro und Harappa” [w:] In Archiv Orientální vol. 13 (1942), s. 52–5..