Praca zawodowa Po ukończeniu studiów (1949 r.) przez 2 lata pracował w Instytucie Aerodynamiki, zajmując się techniką rakietową – problemami przewodzenia ciepła i aerodynamicznego nagrzewania przy dużych prędkościach. W tej dziedzinie wykonał pracę kandydacką (1956 r.). W latach 1951–1953 był młodszym asystentem naukowym w Instytucie Geofizyki, a od 1953 r. pracował w utworzonym przez ojca Instytucie Problemów Fizyki Akademii Nauk ZSRR im. Piotra Kapicy (ros. Институт физических проблем им. П.Л. Капицы РАН), zajmując kolejne stanowiska od szeregowych do kierowniczych. Równocześnie, od roku 1965, wykładał na Wydziale Fizyki w Moskiewskim Instytucie Fizyczno-Technicznym (ros. Московский физико-технический институт, МФТИ), jako profesor i kierownik katedry. Pełnił funkcję opiekuna dziesiątek prac doktorskich i kandydackich.