W tym czasie w bazie McCook Field planowano jeszcze produkcję czterech przebudowanych samolotów Curtissa z kadłubem krytym sklejką, dwa pierwsze z nich napędzane były silnikami Wright Hispano i Liberty 8 (odpowiednio USB-1 i USB-2), dwa następne miały otrzymać te same silniki, ale ze zmienioną konstrukcją kadłuba (odpowiednio USB-3 i USB-4). Ostatecznie nie zdecydowano się na konstrukcję B-1 i B2, a B-3 i B-4 zostały przemianowane na XB-1 i XB-2, po czym porzucono także budowę XB-2. XB-1 został uszkodzony jeszcze przed pierwszym lotem i został przebudowany już pod ostatecznym oznaczeniem Engineering Division USBX-1A.
Historia Pierwszy lot nowego samolotu odbył się dopiero 3 lipca 1919. Oprócz pięciu początkowym egzemplarzy wybudowanych w warsztatach Armii (numery seryjne 40124-40125 i 94107-94108) w latach 1920-21 zamówiono jeszcze 40 samolotów tego typu w nieco zmienionej formie i z silnikiem Wright Model H pod oznaczeniem Dayton-Wright USXB-1A (numery seryjne 64156-64193 i 64300-64301), z kadłubem wykonanym z forniru i dodatkowym wyposażeniem. Zamówione dodatkowo samoloty był o 800 funtów (ok.