Retrieved 21 February 2007..
W lutym 1871, wybory parlamentarne wygrali orleaniści i legitymiści, republikanie odnieśli sukces w wyborach 1876 roku, zdobywali wówczas większość w Izbie Deputowanych. Zwycięstwo republikanów w 1876 roku, uznaje się za narodziny pierwszego centrolewicowego rządu w historii III Republiki. W okresie rządów republikańskich doszło do kilku kryzysów politycznych takich jak wzrost popularności reakcyjnego ugrupowania bulanżystów i mająca wyraźny podtekst antysemicki, podsycana przez prawicę afera Dreyfusa. Głównymi siłami politycznym na lewicy były Républicains opportunistes i założona w 1901 roku Parti républicain, radical et radical-socialiste, lata 80. XIX wieku były też okresem narodzin wielu mniejszych partii i organizacji o profilu socjalistycznym. Socjaliści odnieśli kilka sukcesów w czasie kampanii samorządowej w 1880 roku, lewicowe władze lokalne i ich prospołeczne działania zostały później nazwane jako „komunalny socjalizm”.
W 1894 roku, republikański rząd Waldeck-Rousseau, zalegalizował związki zawodowe, umożliwiając utworzenie największego francuskiego związku, Confédération générale du travail (Powszechna Konfederacja Pracy, CGT). W 1902 roku, liczba związkowców CGT przekroczyła ponad 100.000, związek pod przywództwem Victora Griffuelhes i Émila Pouget (1901-1908) wchłonął mniejsze ruchy anarchosyndykalistyczne.
Républicains opportunistes