W grudniu 1848 roku odbyły się pierwsze w miarę demokratyczne wybory prezydenckie, lewica została podzielona na czterech kandydatów, zostali nimi Alphonse de Lamartine, Louis-Eugène Cavaignac, trzecim kandydatem był centrolewicowiec i republikanin Alexandre Ledru-Rollin, czwarty był natomiast socjalista François-Vincent Raspail. Zarówno Raspail i Lamartine uzyskali mniej niż jeden procent poparcia. Cavaignac zdobył prawie 20%. Niespodziewanie wybory wygrał książę Ludwik Napoleon Bonaparte, uzyskując prawie 75% głosów, wybory okazały się klęską dla socjalistów i republikanów.
II Cesarstwo
Po wygranej w grudniu 1848 roku, Louis Napoleon Bonaparte przejął pełnię władzy w wyniku zamachu stanu przeprowadzonego w 1851 roku. Po zamachu, ogłosił się cesarzem i powołał II Cesarstwo. Wielu działaczy lewicy zostało zesłanych do Londynu, gdzie w 1864 roku powołali Międzynarodowe Stowarzyszenie Robotników (I Międzynarodówkę).