Słynie z rzeźb dwóch rzecznych bogiń, strażników pilnujących drzwi i erotycznych rzeźb par (mithuna). W jaskini nr 25 znajduje się posąg boga słońca Suryi na rydwanie zmierzającemu w kierunku świtu. Przy zależnym od opadów wodospadzie znajduje się wejście do jaskini nr 29 (Dhumar Lena). Zbudowana jest na krzyżowym planie (jak jaskinia na wyspie Elefanta). Pochodzi z późnego VI wieku. Klatek schodowych pilnują posągi lwów, ściany zdobią fryzy. Można tu zobaczyć posąg Śiwy walczącego z demonem Andhaka i Śiwy zmagającego się z demonem Rawaną usiłującym zrzucić boga i jego małżonkę Parwati z góry Kajlas. Towarzyszy im postać karła, który obnażając się próbuje odciągnąć uwagę demona. Na innej ścianie – Śiwa droczy się z Parwati przytrzymując jej szykującą się do rzutu rękę. Świątynia Kajlaś (jaskinia nr 16) To arcydzieło Elury. Podobnie jak inne tę świątynię o wymiarach 81x47 metrów wydrążono ze skały, ale wyglądem przypomina wcześniejsze w czasie wolno stające świątynie Południowych Indii. Uważa się, że pomysłodawcą jest Kryszna I (756-773 z dynastii Rasztrakutów). Budowano ją 100 lat na przestrzeni kilku pokoleń. Zanim pracy podjęli się rzeźbiarze wykopano kilofami rowy, w których wetknięte w szczeliny kawałki drewna. Po zmoczeniu rozszerzały się one rozbijając bazalt.