Świątynie hinduskie Groty nr 13- 29 znajdują się pośrodku. Jaskinia nr 14 Z XIV wieku, zwana Rawana Ki Khai. Kiedyś była buddyjską wiharą, potem dostosowana do kultu hinduskiego. Jej wejścia pilnują posągi dwóch bogini rzek Gangi i Jamuny, głębiej za nimi wizerunki siedmiu bogiń płodności, kołyszących dzieci (Sapta Matrikas). Obok znajduje się Ganeśa z głową słonia, między dwoma bóstwami śmierci, postaciami Kali i Kalego. Wyobrażono tu Durgę zabijająca demona pod postacią bawołu i Wisznu – Warahę z głową dzika. Jaskinia nr 15 Dwupiętrowa, wyposażona w schody, również przerobiona z wihary, dostosowana do kultu Śiwy. Częściowo ufundowany przez króla Rasztrakutów, Dantigurgę (pan. ok. 730-755). Na piętrze płaskorzeźby wyobrażające pięć (z dziesięciu) wcieleń Wisznu. Te awatary są źródłem nazwy jaskini – Daśawatara. We wnęce grupa rzeźb – Śiwa z lingą i stojący przed nim w kornym uniżeniu Brahma i Wisznu. Symbolizuje to prymat śiwaizmu. Ponadto jaskinia słynie z rzeźby tańczącego Śiwy (Nataradźi), Śiwy zabijającego smoka i Wisznu jako człowieka -lwa Narasinhy. Jaskinie 17-29 thumb|left|Wieloręki Rawana próbuje zrzucić z góry Kajlas Śiwę i Parwati Wśród nich najbardziej polecane uwagi są trzy jaskinie – nr 21, 25 i 29. Jaskinia 21 (Rameśwara) pochodzi z VI wieku. Uważana jest za najstarszą hinduską świątynię w Elurze.