Po powrocie z zesłania włączył się w prace Towarzystwa Oświaty Ludowej i Stowarzyszenia „Łączność”Tadeusz Wolsza, Narodowa demokracja wobec chłopów w latach 1887-1914, Warszawa 1992, s. 35. Po powstaniu w 1893 Ligi Narodowej wszedł do jej Komitetu Centralnego. Od 1903 r. wchodził do redakcji tajnego pisma Ligi „Polak”, współpracował także z „Zorzą”. W latach 1898–1905 był głównym organizatorem w okręgu lubelskim Towarzystwa Oświaty Narodowej jako członek jego Zarządu GłównegoTamże, s. 46, 54, 58, 94, 95. Zorganizował w 1896 „Collegium Secretum”, przez które zachęcał księży do niesienia wszechstronnej pomocy niegdyś unickiej ludności na terenach Podlasia i Chełmszczyzny. W 1903 powołał także do życia a potem został przywódcą Towarzystwa Opieki nad Unitami. Jako legendarny „Ojciec Prokop” przemierzał w przebraniu księdza Podlasie i Chełmszczyznę niosąc pomoc „opornym” unitom. W 1899 był współzałożycielem, a następnie do 1908 członkiem Zarządu Głównego Towarzystwa Nauczycieli Szkół Ludowych Królestwa i Litwy. W latach 1905–1908 członek Zarządu Głównego Macierzy Szkolnej Królestwa Polskiego. Jesienią 1906 był założycielem Warszawskich Kursów Pedagogicznych, przeznaczonych dla strajkującej młodzieży seminariów nauczycielskich.