Istotną częścią jego aktywności politycznej było wydawanie, redagowanie i kolportażu pism związanych z obozem narodowym, m.in. „Przeglądu Wszechpolskiego” oraz „Polaka”Jan Konefał, Działalność społeczno-polityczna i prasowa Aleksandra Zawadzkiego. (ojca Prokopa) w latach 1896-1918, "Kwartalnik Historii Prasy Polskiej" t. 28/2, 1989, s. 74-75.
W roku 1908 wraz z grupą działaczy (czasopismo „Polska”) wystąpił z Ligi Narodowej, tworząc tzw. Frondę Zawadzkiego, przekształconą w 1912 w Narodowy Związek Chłopski, którego został prezesem. Był organizatorem, współwydawcą i redaktorem organów NZCh m.in. takich pism jak „Polska”, „Lud Polski”, „Gazeta Ludowa”, „Gromada”, „Bartosz”. Reprezentował Związek w Komisji Skonfederowanych Stronnictw Niepodległościowych. W tym okresie w sporach orientacyjnych zajmował zdecydowanie antyrosyjskie stanowisko i był zwolennikiem orientacji na Austro-Węgry. Po wybuchu I wojny światowej wszedł jako reprezentant NZCh w 1914 r. najpierw do Zjednoczenia Organizacji Niepodległościowych, a następnie do Konfederacji Narodowej Polskiej, Od sierpnia 1915 działał w Komitecie Naczelnym Zjednoczonych Stronnictw Niepodległościowych. Od grudnia 1915, nie zgadzając się na wejście NZCh do Polskiego Stronnictwa Ludowego, wraz z nieliczną grupą swych zwolenników kontynuował do lutego 1917 działalność pod starą nazwą.