Po zwycięstwie nad Turkami w bitwie pod Wiedniem w 1683 roku, z funduszy rotmistrza Stanisława Karola Łużeckiego dobudowano do kościoła Kaplicę loretańską ukończoną przed 1696 rokiem. W jej wnętrzu umieszczono ołtarz rokokowy z 1774 r. oraz stiukowy rokokowy ołtarz główny z 1762–1764. Ołtarze przy filarach tęczowych powstały w latach 1770–74 – lewy ołtarz z obrazem Wizja św. Antoniego z 1775 r. (malarz – Antoni Gruszecki), a prawy ołtarz z obrazem św. Franciszka z 1774 r. Na filarze tęczowym od południa zbudowano w 1780 roku ołtarz klasycystyczny. Na końcu lewej nawy są widoczne relikty murowanego ołtarza barokowego z XVIII w.
Nieco później niż kościół, w latach 1737–1751 gwardian o. Antoni Dąbrowski (ok. 1681-1751) zbudował murowany klasztor w stylu barokowym. W latach 1773–1777 zbudowano wolno stojącą dzwonnicę według projektu o. Kazimierza Kamieńskiego. Zabudowania te powstawały z darowizn okolicznej szlachty: kasztelana podlaskiego Wiktoryna Kuczyńskiego (1668–1737), jego brata chorążego bielskiego Marcina Kuczyńskiego (1663–1751), Katarzyny, wdowy po stolniku podlaskim Janie Radziszewskim (zm. 06.08.1705), podczaszego podlaskiego Antoniego Zaleskiego (zm. 25.03.1739) i stolnika drohickiego Baltazara (Balcera) Ciecierskiego herbu Rawicz (zm.