Jan Czarnecki (ur. 25 czerwca 1919 w Zarębicach, zm. 17 czerwca 1979 w Olsztynie) – generał brygady WP.
Życiorys Skończył 6 klas gimnazjum we Włodzimierzu Wołyńskim. Był członkiem ZMW „Wici”. W lutym 1940 deportowany do obwodu archangielskiego, gdzie był robotnikiem leśnym. We wrześniu 1941 przeniesiony do Saratowa, gdzie kierował brygadą ochotniczą w kołchozie. Od początku 1943 był robotnikiem na plantacji ryżu w Kazachstanie.
W maju 1943 wstąpił do Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR. Dowódca drużyny i celowniczy rkm w 3 pp, w 1 DP, uczestnik bitwy pod Lenino, gdzie został lekko ranny w nogę. W październiku 1944 ukończył kurs chorążych w Mińsku Mazowieckim, następnie mianowany oficerem personalnym Zarządu Polityczno-Wychowawczego 3 Armii WP w Tomaszowie Lubelskim, w grudniu 1944 przeniesiony do 2 Armii WP jako sekretarza wydziału polityczno-wychowawczego w 10 DP. Uczestnik walk nad Odrą i Nysą Łużycką i pod Dreznem.
Od grudnia 1945 kierował kancelarią Zarządu Polityczno-Wychowawczego Sztabu IV Okręgu Wojskowego w Katowicach. W 1946 na kursie dowódców kompanii w Centrum Wyszkolenia Piechoty w Rembertowie. 1947-1948 studiował na Wydziale Administracyjnym Akademii Nauk Politycznych w Warszawie.