Od kwietnia 1949 kierownik sekcji szkolenia oficerów rezerwy w Dowództwie Wojsk Lądowych. 1950-1951 na kursie dowódców pułku w Wyższej Szkole Piechoty w Rembertowie. Od lipca 1951 dowódca 2 pp w Skierniewicach, a od września 1952 szef sztabu 25 DP w Siedlcach.
W listopadzie 1953 został dowódcą 22 DP w Giżycku. W latach 1954–1956 dokształcał się w Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR im. K. Woroszyłowa w Moskwie, po powrocie został dowódcą 21 DP w Lidzbarku Warmińskim, a w czerwcu 1957 dowódcą 15 Dywizji Zmechanizowanej w Olsztynie.
W październiku 1958 awansowany na generała brygady. Od sierpnia 1963 szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w Olsztynie.
W lipcu 1970 na wniosek I sekretarza Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Olsztynie minister obrony narodowej gen. broni Wojciech Jaruzelski odwołał go ze stanowiska szefa WSzW, proponując analogiczne stanowisko w Zielonej Górze. Gdy gen. Czarnecki odmówił ze względów rodzinnych, został ukarany usunięciem z zawodowej służby wojskowej i 17 sierpnia 1971 przeniesiony do rezerwy. Później był kierownikiem Sekretariatu Wojewódzkiego Komitetu Obrony w Olsztynie.
Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Olsztynie (kw.