Z drugiej strony u bicentenarii nie występują cechy budowy szkieletu spotykane u celurozaurów bliżej spokrewnionych z ptakami, takie jak koniec dalszy kości udowej bez kostnego grzebienia mediodystalnego (przyśrodkowo–dalszego) czy kość skokowa z szerokim i wysokim wyrostkiem wznoszącym. Potwierdza to, że B. argentina jest bazalnym przedstawicielem celurozaurów; takiej pozycji filogenetycznej tego gatunku dowodzą też wspomniane już wyżej różnice w budowie kości kwadratowo–jarzmowej między nim a pozostałymi celurozaurami, oraz występowanie u niego częściowo podzielonych wyrostków kolczystych na kręgach ogonowych – podobnie jak u allozauroidów oraz niektórych bazalnych celurozaurów, takich jak santanaraptor czy sinozauropteryks, ale inaczej niż u celurozaurów bliżej spokrewnionych z ptakami, u których wyrostki te były niepodzielone.
Z przeprowadzonej przez autorów analizy kladystycznej wynika, że B. argentina nie był jedynym bazalnym celurozaurem zasiedlającym Gondwanę w kredzie;