Aleksandr Siergiejewicz Pierchurow, ros. Александр Сергеевич Перхуров (ur. 3 marca 1880 w Konakowie, zm. 11 lipca 1946 w ZSRR) – rosyjski, a następnie radziecki wojskowy (pułkownik), inspektor artylerii w sztabie Rosyjskiej Narodowej Armii Ludowej, pełniący obowiązki dowódcy artylerii Brygady Szturmowej SS "RONA", a następnie 29 Dywizji Grenadierów SS, inspektor uzbrojenia artyleryjskiego, a następnie zastępca szefa oddziału artylerii sztabu Sił Zbrojnych Komitetu Wyzwolenia Narodów Rosji podczas II wojny światowej.
W 1898 r. ukończył 2 moskiewski korpus kadetów, zaś w 1900 r. konstantynowską szkołę artyleryjską w Sankt Petersburgu. Brał udział w I wojnie światowej. Od poł. września 1914 służył w 75 Sewastopolskim Pułku Piechoty. Pod koniec października tego roku został awansowany do stopnia praporszczika. Został odznaczony m.in. Orderem Św. Stanisława 3 klasy, Orderem Św. Włodzimierza 4 klasy, Orderem Św. Anny 4 klasy. Na pocz. lutego 1917 awansował na sztabskapitana. Wkrótce został pełniącym obowiązki dowódcy 9 Kompanii 654 Ragatinskiego Pułku Piechoty. W maju tego roku sformował batalion szturmowy w składzie 19 Dywizji Piechoty, po czym objął jego dowództwo. Na pocz. października odznaczono go Orderem Św. Jerzego 4 klasy. Doszedł do stopnia podpułkownika.