W 1930 dołączyła do Polskiego Towarzystwa Chemicznego. Od 1956 była członkinią Stowarzyszenia Historyków Sztuki. Należała do International Institute for Conservation w Londynie. Na zjazdach organizacji, które współorganizowała, wygłaszała referaty w Rzymie (1961), Delft (1964), Londynie (1967), Nowym Jorku (1970) i Sztokholmie (1975). W 1978 była członkinią-założycielką International Committee for Ethies in Conservation przy Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych w Sztokholmie.
Działalność sportowa W młodości uprawiała lekkoatletykę. Jako zawodniczka AZS Warszawa była mistrzynią Polski w skoku w dal w 1926 oraz w sztafecie 4 × 75 metrów i sztafecie 4 × 200 metrów w 1927. Zdobyła również wicemistrzostwo Polski w 1923 w skoku wzwyż, pchnięciu kulą i rzucie oszczepem, w 1925 w sztafecie 4 × 75 metrów, skoku w dal i pchnięciu kulą oraz w 1927 w biegu na 80 metrów przez płotki i skoku w dal, a także brązowy medal w rzucie oszczepem w 1925. Wystąpiła na II Światowych Igrzyskach Kobiet w 1926 w Göteborgu, gdzie zajęła 11. miejsce w finale skoku w dal i odpadła w eliminacjach biegu na 100 jardów. W 1927 wystąpiła w meczu reprezentacji Polski z Austrią w biegu na 80 m przez płotki i w skoku w dal.