Manuel chciał wykorzystać sukces swojego zięcia dla własnych korzyści i w 1205 podjął próbę utworzenia własnego niezależnego władztwa na terenie Frygii. Po początkowych sukcesach zaczął rozciągać swoją zwierzchność także nad bogatą i żyzną doliną Meandru, wydatnie korzystając z pomocy Seldżuków. Latem 1205 doszło do konfliktu między Manuelem a Teodorem I Laskarysem, który zdążył już opanować Niceę i dużą część zachodniej Azji Mniejszej. Walki zakończyły się zdecydowanym zwycięstwem Laskarysa, który od pewnego czasu otwarcie zgłaszał pretensje do korony cesarskiej. W 1206 doszło do porozumienia między Teodorem a Seldżukami. Opieka Kaj Chusrau umożliwiła Manuelowi zatrzymanie części posiadłości leżących w górnej części doliny Meandru wraz z Laodyceą i miastem KolosyMagoulias Harry J., O City of Byzantium. Annals of Niketas Choniates. Detroit, Wydawnictwo Uniwersytetu Wayne State, 1984.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Manuel Maurozomes · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.