Wojskowa Akademia Inżynieryjna im. Waleriana Kujbyszewa () – była akademia Sił Sbrojnych ZSRR dyslokowana od marca 1932 r. w Moskwie. Kształciła dowódców i inżynierów saperów. Była centrum rozpracowującym problemy zabezpieczenia inżynieryjno-saperskiego, zabezpieczenia topograficzno-geodezyjnego, budownictwa wojskowego.
Historia Swoją działalność rozpoczęła od Głównej Szkoły Inżynieryjnej założonej przez cara Aleksandra I w Petersburgu w dniu 24 listopada (6 grudnia – nowy kalendarz) 1819 r., w gmachu Zamku Nikołajewskiego (od założenia akademii Zamku Inżynieryjnego). Przekształcona w 1855 r. w Nikołajewską Akademię Inżynieryjną w składzie Imperatorskiej Akademii Wojskowej. 9 października 1867 r. akademia stała się samodzielną Nikołajewską Akademią Inżynieryjną.
Wśród absolwentów akademii byli dowódcy saperzy i inżynierowie wojskowi: E.I. Totleben, F.F. Radiecki, S.A. Raszewski, K.I. Wieliczko, D.M. Karbyszew, inżynierowie budowy twierdz i fortyfikacji: N.A. Bujnicki, K.I. Wieliczko, F.F. Laskowski, A.F. Plucynski, A.Z. Tielakowski – uznawany za twórcę rosyjskiej fortyfikacji, teoretycy tarć hydraulicznych: N.P. Pietrow.