Prowadzenie budowy zlecono natomiast architektowi Grossowi, zaś za same prace budowlane odpowiadało przedsiębiorstwo Knoch&Kallmeyer z Halle.
Zaprojektowany przez Habichta gmach nawiązuje stylem do niderlandzkiego renesansu. Jest to trzykondygnacyjny budynek przykryty wysokim, strzelistym dwuspadowym dachem. Jego wysokość dorównuje niemal wysokości pozostałej części budynku. Bank powstał na planie prostokąta, przy czym elewacje wschodnia i zachodnia są dwa razy dłuższe od północnej i południowej. Główne wejście, zwieńczone łukiem koszowym, znajduje się w centralnej osi najbogatszej, południowej elewacji. Portal nad wejściem dodatkowo zaznaczony został czterema kolumnami, na których wspiera się znajdujący się na wysokości I piętra balkon. Najbardziej dekoracyjną częścią elewacji jest wyraźnie wyodrębniony szczyt. Zdobienia szczytu podzielone zostały na cztery horyzontalne segmenty, w których umieszczono: siedem okienek poddasza, fryz z medalionami z głowami lwów oraz kilka rzędów blend otoczonych kwiatowo-floralną dekoracją. Na skrajach szczytu powstały dwie ozdobne wieżyczki. Całość wieńczy mierząca 2,90 m alegoria Fortuny. Figura trzymającej w ręku chustę kobiety z odsłoniętym biustem, wykonana została z blachy.