Szczyt północny jest skromniejszy, co przejawia się także w jego zwieńczeniu – zamiast figury podobnej do Fortuny, na jego czubku ustawiono kamienny kwiaton.
Ośmioosiowe fasady wschodnią i zachodnią rozwiązano odmiennie. Ta pierwsza w odróżnieniu od pozostałych jest niesymetryczna. Oprócz zdobionych witrażami podwojonych okien w jej części południowej, fasadę wschodnią wyróżniają dwa balkony (na wysokości pierwszego i drugiego piętra). Fasada zachodnia posiada duże, zamknięte półkolem okna przyziemia, natomiast okna wyższych kondygnacji są prostokątne, a ich zamknięcie wskazuje na pewne cechy stylu arkadowego. Oprócz tego, fasada zdobiona jest przez przerwane tympanony z owalnym medalionem pośrodku, a także czteroosiowy balkon na pięciu zdwojonych wolutowych wspornikach. Ściany zewnętrzne pokryto delikatnie boniowanymi ciosami ze skały wulkanicznej (tzw. Weiberner Tuff).
Zgodnie z zaleceniami ówczesnej dyrekcji Banku Rzeszy, w toruńskiej placówce, oprócz sali operacyjnej na parterze, gmach musiał pomieścić także mieszkania dla dyrektora (pięciopokojowe, z kuchnią, łazienką i pokojem dla służby), głównego kasjera i innych pracowników.