Nil Kabazylas lub KabasilasO. Jurewicza w Zasadach spolszczania i transpozycji imion własnych i nazw geograficznych greckich epoki bizantyńskiej podaje formę Kabazylas (w G. Ostrogorski: Dzieje Bizancjum, s. 614) Formę Kabasilas stosuje m.in. Z. Pałubska (Encyklopedia katolicka, t. 8, s. 301) (gr. Νεῖλος Καβάσιλας, Neilos Kabasislas, ur. ok. 1300, zm. 1363) – bizantyński teolog, zwolennik nurtu mistycznego zwanego palamityzmem.
Życiorys Urodził się około 1300 r. w Salonikach. Był nauczycielem w Konstantynopolu. Uczył między innymi Demetriusza Kydonesa, z którym później prowadził polemikę dotyczącą teologii świętego Tomasza z Akwinu. Kabazylas przyjmował naukę Tomasza, różnił się jednak od Kydonesa poglądami na pochodzenie Ducha Świętego i palmityzm. W okresie walki o tron cesarski pomiędzy Janem VI Kantakuzenem a Janem V Paleologiem poparł Kantakuzena. Po zwycięstwie Kantakuzena został urzędnikiem cesarskim. Po 1353 r. wstąpił do klasztoru, a po śmierci Grzegorza Palamasa (1361) został wybrany na metropolitę Salonik. Prawdopodobnie nigdy nie objął rządów w diecezji. Jego faktycznym następcą został jego uczeń i krewny Mikołaj Kabazylas. Nil Kabazylas zmarł w 1363 r.