Był autorem licznych artykułów o tematyce związanej z taternictwem, ratownictwem górskim i alpinizmem, publikowanych m.in. w „Taterniku”, „Wierchach” i „Turyście”. Wspólnie z innymi autorami wydał Skalne drogi w Tatrach Wysokich (Warszawa 1938, z Zofią Radwańską-Kuleszyną, suplement do przewodnika Chmielowskiego i Świerza), książkę Sygnały z gór (Warszawa 1973), a także satyryczne czasopismo „Tatapiernik” (1932).

Od 1932 roku należał do zarządu Sekcji Taternickiej Klubu Sportowego „Tatry” w Zakopanem, od 1947 roku był członkiem zarządów TOPR, GOPR, Koła Zakopiańskiego KW, Koła Przewodników Tatrzańskich w Zakopanem, Oddziału Zakopiańskiego PTT i PTTK oraz Rady Przewodnictwa Tatrzańskiego (do 1984). Od 1980 roku pełnił funkcję prezesa Klubu Seniora Grupy Tatrzańskiej GOPR.

Tadeusz Pawłowski został pochowany na Starym Cmentarzu na Pęksowym Brzyzku (sektor L-II-41). Uhonorowano go honorowym członkostwem Sekcji Taternickiej Klubu Sportowego „Tatry” (1932), GOPR (1972), Horskiej služby, Polskiego Związku Alpinizmu, Koła Zakopiańskiego KW i Koła Przewodników Tatrzańskich w Zakopanem. mały|Grób Tadeusza Pawłowskiego na Cmentarzu Zasłużonych na Pęksowym Brzyzku Przypisy

Bibliografia