W 1913 roku po raz trzeci odwiedził Palestynę. Działał na rzecz utworzenia Uniwersytetu Hebrajskiego. Podczas I wojny światowej w lutym 1915 roku potajemnie wyjechał z Rosji, by wziąć udział w konferencji syjonistycznej w Kopenhadze. Po powrocie do Odessy został poinformowany, że władze planują jego aresztowanie i wydalenie z Rosji. Uciekł wówczas do Moskwy, gdzie pozostał do wybuchu Rewolucji październikowej w 1917 roku. Po ogłoszeniu przez Brytyjczyków deklaracji Balfoura, zorganizował masową demonstrację w Odessie. Wzięło w niej udział 200 tys. osób. Następnie, na zaproszenie Chaima Weizmana i Nachuma Sokołowa dołączył do żydowskiej delegacji na konferencji pokojowej w Paryżu. W dniu 29 lutego 1919 roku miał przywilej przemówienia do uczestników konferencji. Przemawiał w języku hebrajskim.