Udział w kongregacji pińskiej Drugiego dnia obrad kongregacji pińskiej ihumen Sawa został wybrany do jej prezydium, jako jeden z jedenastu asesorów. 2 lipca został powołany do życia tymczasowy organ zarządzający Kościołem prawosławnym w Polsce – Najwyższy Konsystorz. Miał on zarządzać Kościołem do momentu reaktywowania hierarchii (przewidywano erygowanie czterech eparchii i wyświęcenie tyluż biskupów). Przewodniczącym Najwyższego Konsystorza został ihumen Sawa. Akt ten de facto powołał do życia autokefaliczny Kościół prawosławny w Rzeczypospolitej i odmówił Rosyjskiemu Kościołowi Prawosławnemu wszelkich praw do wpływania na struktury prawosławne w tymże państwie.
Przewodniczący Najwyższego Konsystorza 8 lipca 1791 Najwyższy Konsystorz na czele z ihumenem Sawą poinformował prawosławne duchowieństwo i świeckich o objęciu kontroli nad strukturami kościelnymi, zaś następnego dnia zobowiązał kapłanów do lojalności wobec Rzeczypospolitej i polecił im zrezygnować z korzystania z rosyjskich katechizmów. 9 grudnia konsystorz zwrócił się do przełożonych klasztorów, polecając im prowadzenie nauki religii dla wszystkich wiernych, otwieranie szkół parafialnych, systematyczne prowadzenie ksiąg metrykalnych i finansowe wspieranie najwyższego organu kościelnego.