Duchowny opuścił Bielsk jeszcze przed 14 marca 1793, gdy biskup Wiktor wyznaczył nowego przełożonego monasteru św. Mikołaja w Bielsku – Sofroniusza, dotąd ihumena monasteru Zaśnięcia Matki Bożej w Zabłudowie. Udał się do Warszawy.
W czasie powstania kościuszkowskiego W momencie wybuchu insurekcji kościuszkowskiej ihumen nadal przebywał w Warszawie. Rząd powstańczy wyznaczył go na kapelana prawosławnych jeńców rosyjskich i przekazał mu jednorazową zapłatę w wysokości 6 tys. złotych. Po powołaniu przez Tadeusza Kościuszkę Rady Najwyższej Narodowej Sawa Palmowski został jednym z osiemnastu zastępców jej członków. Rząd powstańczy zgodził się również, by swoją działalność wznowił Najwyższy Konsystorz w dawnym składzie. Funkcjonował on do upadku insurekcji. Kościuszko osobiście wyraził także zgodę na organizację w Warszawie kaplicy prawosławnej, o co zabiegał ihumen. Sawa Palmowski uzyskał na organizację świątyni kwotę 4700 złotych z Wydziału Skarbowego InsurekcjiU. Pawluczuk, Działalność polityczna i społeczna Sawy Palmowskiego [w:] .