Wydawnictwo NTSNP "Ldina" (ros. Издательствo НТСНП "Льдина") – konspiracyjny ośrodek wydawniczo-propagandowy Narodowego Związku Nowego Pokolenia pod koniec lat 30. XX wieku
Na pocz. 1938 r. w miasteczku Falkensee pod Berlinem z inicjatywy Biura Wykonawczego Narodowego Związku Nowego Pokolenia (NTSNP) została zorganizowana nielegalna baza wydawnicza pod kryptonimem "Ldina" ("Kra lodowa"). Mieściła się ona w niedużej prywatnej willi. Oprócz przywódców organizacji nikt z berlińskiego oddziału NTSNP nie wiedział o jej istnieniu. Kierownikiem "Ldiny" został Boris W. Prianisznikow. Pracował tam ponadto Aleksandr S. Kazancew. Po pewnym czasie przybył w charakterze grafika kolejny członek NTSNP Siergiej A. Ziezin. Dzięki współpracy z japońskim attaché wojskowym z ambasady w Berlinie, ppłk. Manaki, uzyskiwali oni sowieckie gazety i czasopisma, a także publikacje różnego rodzaju, na podstawie których starali się śledzić wydarzenia w Rosji Sowieckiej. Słuchali też audycji radiowych nadawanych przez Radio-Komintern i inne rozgłośnie radiowe. Na ich podstawie w "Ldinie" drukowano w ilości dziesiątków tysięcy materiały propagandowe o charakterze antysowieckim, które następnie przerzucano do ZSRR. Były to ulotki skierowane odrębnie do przedstawicieli robotników, chłopów, inteligencji i żołnierzy Armii Czerwonej.