Działalność w Palestynie W 1904 roku Zaïd wyemigrował w Palestyny, będącej wówczas częścią Imperium Osmańskiego. Początkowo zamieszkał w Jafie, a następnie pracował w winnicy kolonii Riszon le-Cijjon. Jego dodatkowym zajęciem było pełnienie nocnych wart pilnując winnicy przed arabskimi złodziejami. Pewnego razu Zaïd zasnął w nocy, a jego broń ukradli złodzieje. Następnym razem, przy próbie kradzieży został ciężko zraniony przez złodziei w głowę. Do końca życia cierpiał na bolesny uraz głowy. Wyjechał wówczas do moszawu Ben Szemen, gdzie zatrudnił się jako robotnik budowlany. Potem pracował jako kamieniarz w Jerozolimie. Spotkał tam Jehezkela Hankina, z którym dyskutował na temat konieczności utworzenia organizacji samoobrony, która zajęłaby się ochroną żydowskich kolonii, upraw rolniczych i zakładów produkcyjnych. W 1907 roku odbyło się tajne spotkanie Zaïda i siedmiu innych osób (Israel Shochat, Jicchak Ben Cewi, Mendel Portugali, Israel Giladi, Jehezkel Hankin, Jehezkel Nissanow i Mosze Giwoni), podczas którego utworzono organizację samoobrony Bar Giora. Dwa lata później, w 1909 roku był współzałożycielem organizacji samoobrony Ha-Szomer, która stała się pierwszą organizacją paramilitarną chroniącą żydowskie kolonie przed napaściami Arabów. Jej siedzibą była kolonia Szajara w Dolnej Galilei.