Zaïd odpowiadał za organizowanie dyżurów strażników i wysyłano go w miejsca, gdzie pojawiały się problemy. Między innymi zabezpieczał pola uprawne osad Jawne’el i Kefar Tawor, oraz pomógł mieszkańcom Hadery chroniąc ich przed powtarzającymi się napaściami Beduinów i Czerkiesów. W tym czasie Zaïd ożenił. W 1916 roku wraz z przyjaciółmi założył kibuc Kefar Giladi w Górnej Galilei. Bardzo szybko kibuc przekształcił się w główną bazę Ha-Szomer. Odizolowana górska okolica sprzyjała prowadzeniu działalności konspiracyjnej. Zaïd mieszkał z rodziną w sąsiednim Tel Chaj. Z czasem grupa strażników z Kfar Giladi odmówiła podporządkowaniu się rozkazom dowódców Ha-Szomer, co stało się przyczyną poważnego kryzysu wewnętrznego. W rezultacie w społeczności żydowskiej w Palestynie coraz większe wpływy zaczęły zyskiwać organizacja paramilitarna Hagana, która posiadała silne oparcie polityczne w osobie Dawida Ben Guriona. W 1926 roku Zaïd podporządkował się Haganie. Wraz z żoną oraz czworgiem dzieci opuścił kibuc Kfar Giladi i zamieszkał w Dolinie Jezreel. Żydowski Fundusz Narodowy przyznał mu ziemię, na której założył farmę rolniczą (współczesny moszaw Bet Zajid). W 1936 roku przypadkowo odkrył w pobliżu swojej farmy pozostałości archeologiczne. Zwrócił się o pomoc do Icchaka Ben-Zwi i Benjamina Mazar z Uniwersytetu Hebrajskiego.