W myśl § 3, jeżeli z dowodów zgromadzonych w toku postępowania, w szczególności zeznań strony, wynikają wątpliwości co do istnienia lub nieistnienia stosunku prawnego lub prawa, z którym związane są skutki podatkowe, organ podatkowy występuje do sądu powszechnego o ustalenie istnienia lub nieistnienia tego stosunku prawnego lub prawa.
Dotychczas (2012) nie stworzono przepisów, które zastępowałyby w jakiejkolwiek formie artykuł regulujący obejście prawa, który okazał się być sprzeczny z konstytucją. Organom skarbowym pozostało uprawnienie do zanegowania tzw. pozornych czynności prawnych, choć sprawia ono trudności w egzekwowaniu.
W obecnym stanie prawnym, organy podatkowe nie mogą kwestionować ważności umowy z punku widzenia skutków fiskalnych, jedynie na podstawie jej nieadekwatności wobec zamierzonych celów gospodarczych lub gdy głównym jej efektem będzie uzyskanie korzyści podatkowej. Mają one więc obowiązek uznawać ważnie zawarte umowy.