Boży gniew. Czasy Jana Kazimierza – powieść historyczna Józefa Ignacego Kraszewskiego z 1886 roku, należąca do cyklu Dzieje Polski.
Najpierw drukowana w cotygodniowych odcinkach w warszawskim „Bluszczu” (nr 1-38), a następnie w tym samym roku opublikowana przez Michała Glücksberga w trzytomowym wydaniu książkowym. Do końca stulecia w ramach cyklu jeszcze dwukrotnie wznawiana przez wydawcę, a od 1900 w czterokrotnych wydaniach M. Arcta. Pierwsze wydanie powojenne nakładem LSW ukazało się w 1958 r., z kolejnymi wznowieniami„Nota wydawnicza” do wydania z 1973 r., s. 425, 427..
Tło powstania Po wielkim rozgłosie zyskanym przez wcześniejsze Ogniem i mieczem Sienkiewicza, Kraszewski ambitnie i ryzykownie podjął próbę literackiego ukazania czasów buntu kozackiego na Ukrainie w powieści, która powstawała już podczas uwięzienia w Magdeburgu. Tło historyczne pisarz potraktował bardzo starannie, korzystając głównie z pamiętników Stanisława Radziwiłła i kroniki Wespazjana Kochowskiego, a także opracowań takich historyków jak K. Szajnocha i L. Kubala. Szczegółowo autor doprowadził fabułę do zwycięstwa pod Beresteczkiem (połowa 1651 r.), pobieżniej przedstawiając wypadki, jakie doprowadziły do wygnania Radziejowskiego z kraju (początek 1652), i całkiem skrótowo już traktując resztę panowania Jana Kazimierza.