Mieczysław Reyzner (ur. 27 kwietnia 1861 we Lwowie, zm. 7 sierpnia 1941 tamże) – polski malarz.
Życiorys Urodził się jako syn ziemianina i adwokata Feliksa Reyznera i Angeli Justiny z domu Grolle, W 1880 wyjechał do Wiednia, gdzie studiował malarstwo na Akademii Sztuk Pięknych. Naukę kontynuował w Monachium, po jej ukończeniu w 1886 powrócił do LwowaElżbieta Szczawińska, Reyzner (Reizner, Rajzner) Mieczysław, Polski Słownik Biograficzny, t. 31, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk-Łódź 1988-1989, s. 237-238.
Lata 1888-1896 spędził w Paryżu, gdzie w pobliżu Ogrodu Luksemburskiego otworzył własną pracownię,. Należał do grona artystów spotykających się u malarki Anny Bilillskiej. Mieszkając we Francji malarz podróżował nad morze, do Bretanii oraz po Belgii, Holandii i Danii, gdzie tworzył obrazy o tematyce marynistycznej i sceny rodzajowe. W tym okresie bywał też w Zakopanem, malując tam pejzaże tatrzańskie. Uczestniczył aktywnie w Salonach Jesiennych w Iatach 1889, 1890-1893, 1896 i 1897. Jego prace były wystawiane również na międzynarodowych wystawach organizowanych w Berlinie (1890,1891), Monachium (1889, 1893), i Wiedniu (1890, 1896).