Ojciec Manna rozpoczął od przygotowania Statutów zawierających plan powołania stowarzyszenia o nazwie Unia Misyjna Duchowieństwa. Swój zamiar przedstawił abp. Guido Confortiemu, osobie kompetentnej w sprawach misji. Odnosząc się pozytywnie do tej idei, arcybiskup Conforti zgodził się przedstawić projekt Statutów papieżowi Benedyktowi XV, który zaaprobował je dnia 31 października 1916 r. Zaś dekret zatwierdzający Statuty i Unię Misyjną Duchowieństwa ukazał się w styczniu 1917 r.
Na mocy powyższych Statutów do Unii mogli należeć biskupi jako członkowie honorowi. Kapłani diecezjalni, zakonni i seminarzyści byli członkami zwyczajnymi. Z czasem grono członków było stopniowo rozszerzane. W 1949 r. Kongregacja Rozkrzewiania Wiary wydała dokument Huic sacro, umożliwiający wstępowanie do Unii również braciom i siostrom zakonnym. Natomiast znowelizowane Statuty z 1980 r. włączyły ponadto świeckich animatorów, pełniących funkcje duszpasterskie.