Postacie nie miały modeli, z wyjątkiem Jotaro Kujo, który był wzorowany na Clincie Eastwoodzie. Araki stwierdził, że w każdej części chciał stworzyć głównego bohatera o innym charakterze; na przykład Jonathan Joestar z części pierwszej był poważnym i prawym człowiekiem, podczas gdy Joseph Joestar z części drugiej był szachrajem. Mimo że ich osobowości są różne, obaj mają fizyczne podobieństwo, aby zachować pewną ciągłość, ponieważ w latach 80. niespotykane było, by główny bohater serii publikowanej w „Shūkan Shōnen Jump” umierał. Skupienie Arakiego na rodzinie Joestarów miało na celu wywołanie poczucia dumy oraz ukazanie cudowności i tajemnicy otaczających ich ród.
Araki początkowo zamierzał stworzyć serię jako trylogię, której finałowa konfrontacja miała odbyć się we współczesnej Japonii. Nie chciał jednak, aby trzecia część opierała się na popularnym wówczas w „Shūkan Shōnen Jump” motywie turnieju, więc zdecydował się uczynić ją „filmem drogi” inspirowanym powieścią W 80 dni dookoła świata. W części czwartej Araki odszedł od postaci „muskularnych mężczyzn”, ponieważ przestali być popularni wśród czytelników, a on sam chciał skupić się bardziej na modzie. Projektując stroje, uwzględniał zarówno codzienne trendy, jak i „kreskówkowe, dziwaczne ubrania, które byłyby niepraktyczne w rzeczywistości”.