Drugi okres lwowski (1864–1875) Kolejne dziesięciolecie spędził we Lwowie. Współpracował z „Dziennikiem Literackim”, który wkrótce, wspólnie z K. Cieszewskim, odkupił od J. Dobrzańskiego. Po śmierci Cieszewskiego w 1867 r. przez pewien czas prowadził redakcję samodzielnie, lecz wkrótce przekazał redagowanie Władysławowi Łozińskiemu, pozostając właścicielem pisma. Stało się ono organem młodych literatów ze wszystkich zaborów i z emigracji. W „Dzienniku” były też publikowane teksty polityczne (przez pewien czas wychodził pod nazwą „Dziennik Literacki i Polityczny”).
Poza prowadzeniem redakcji Starkel nadal pisał i wydawał – pod różnymi pseudonimami – własne utwory literackie, recenzje i artykuły polityczne (nie zawsze przychylnie przyjmowane)Jego teksty, drukowane w „Gazecie Narodowej” jako Kroniki lwowskie krytykował m.in. Jan Lam.. Równocześnie zajmował się dramatopisarstwem. Dodatkowe obszary pracy były związane z funkcją członka lwowskiej Rady Miejskiej (od sierpnia 1867 r.) a od roku 1870 – Rady Szkolnej Krajowej (sekcja do spraw szkolnych i organizacyjnych);