Po II wojnie światowej 10 października 1944 roku wstąpił do Polskiej Partii Robotniczej (później PZPR) i Milicji Obywatelskiej, gdzie pełnił obowiązki sekretarza (szefa) kancelarii ogólnej warszawskiej komendy miejskiej i wojewódzkiej MO. Od 20 grudnia 1944 roku pracował jako oficer śledczy do spraw politycznych, będąc zastępcą ppor. Józefa Światły. Po odejściu Światły w maju 1945 roku do Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego awansował do funkcji dowódcy operacyjnego Komendy MO województwa warszawskiego. Uczestniczył w „walce z bandami i reakcyjnym podziemiem”Zaświadczenie OMD/1833/88 z 22 czerwca 1977 roku wydane przez Naczelnika Archiwum MSW płk. I. Wolańskiego. Zaplątany w metody pracy Światły i MO, od 1945 roku próbował odejść ze służby. 9 marca 1946 roku został (po wielokrotnych prośbach) przeniesiony do Wrocławia. Motywował to tym, że we Wrocławiu otwarto wydział weterynaryjny na tamtejszym uniwersytecie. We Wrocławiu pełnił funkcję zastępcy szefa wydziału śledczego (kryminalnego). Znów wielokrotnie występował o zwolnienie ze służby. Z dniem 31 stycznia 1948 roku został przeniesiony do dyspozycji szefa wydziału personalnego KG MO jako nienadający się do pracy w wydziale śledczym.