Samolot został zaprojektowany z myślą o użyciu silnika Wright K-2 (będącego rozwinięciem Wright-Hispano H) o mocy 300 KM, ale w momencie ukończenie pierwszej maszyny prace nad silnikiem nie zostały jeszcze ukończone i początkowo był on napędzany dwoma podobnymi silnikami Packard 1A w wersjach 1116 i 1237 o mocy 346 KM.
Samolot został oblatany 22 sierpnia 1922. Wszystkie trzy egzemplarze (numery seryjne 63244-63246) zostały oblatane i były testowane w bazie Armii McCook Field. Drugi egzemplarz został rozbity w czasie jego pierwszego lotu.
W czasie oblatywania wyszło na jaw, że samolot cierpi na szereg problemów. Gruba płyta pancerna powodowała nadmierne wibracje, osiągi samolotu zostały ocenione jako niezadowalające podobnie jak widoczność z kabiny pilota.
Dalsze prace nad rozwojem samolotu zostały wstrzymane w 1922 po wybudowaniu trzech prototypów, niektóre źródła wspominają, że zbudowane samoloty były jeszcze używane do eksperymentów z różnych umieszczaniem uzbrojenia w samolocie.