Sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia w Borku Wielkopolskim, nazywane również Sanktuarium na Zdzieżu - rzymskokatolicki kościół parafialny w mieście Borek Wielkopolski. Mieści się przy ulicy Zdzież, w miejscu, gdzie dawniej wznosiły się trzy kościoły. Od roku 1662 trwa tu wzmożony ruch pielgrzymkowy.
Historia Pierwszy kościół w tym miejscu powstał z drewna modrzewiowego w okresie 1390-1393. W jego wnętrzu umieszczono obraz Matki Boskiej Pocieszenia, autorstwa nieznanego artysty wiejskiego. Legenda mówi, że podczas wznoszenia świątyni, niewidomy Jan Żołędniak z Borku poprosił o wodę ze źródła, które znajdowało się w tym miejscu. Po przemyciu oczu odzyskał wzrok. Wieść szybko rozeszła się po okolicy, przyciągając mnóstwo ludzi, w tym Pawła Zimnego z Trzecianowa, który tamtego wieczora doświadczył objawienia niewiasty. Ona zaapelowała do niego, aby się modlił i pracował na chwałę Bożą. Od tego czasu, co jakiś czas, niewidomi odzyskiwali wzrok po zetknięciu się z tym miejscem. Historie o przypadkach odzyskania wzroku przez niewidomych rozprzestrzeniły się szybko. W związku z tym, postanowiono przenieść kościół bardziej na północ, tak aby źródełko znalazło się za dużym ołtarzem, w prezbiterium.